Summer cinema 3
Tokyo Story
❀❀❀
Tokyo Story (Tokyo Monogatari 1953) του Γιασουζίρο Όζου με τους: Σίτζου Ρίου, Σιέκο Χιγκασιγιάμα, Σετσούκο Χάρα, Χαρούκο Σουγκιμούρα, Νόμπουο Νακαμούρα, Σο Γιαμαμούρα.
Ο Yasujiro Ozu δικαίως συγκαταλέγεται ανάμεσα στους καλύτερους σκηνοθέτες που ανέδειξε ο γιαπωνέζικος κινηματογράφος μαζί με τους Akira Kurosawa και Kenji Mizoguchi. Μάλιστα έχει χαρακτηριστεί ως ο σημαντικότερος εκφραστής της ιαπωνικής σχολής, μιας και η κινηματογραφική γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι εξόχως λιτή και απέριττη.
Η κινηματογραφική γλώσσα του Ozu είναι πολύ ιδιαίτερη. Ιδίως στο Tokyo Story και σε όλες τις μετέπειτα ταινίες του, ο σκηνοθέτης οικειοποιείται μια πολύ ιδιόμορφη τεχνική. Δεν υπάρχει κίνηση της μηχανής λήψης ούτε επιτόπου ούτε στο χώρο. Γκρό κάδρα (εστίαση στο κεφάλι του ηθοποιού για να τονιστούν οι εκφράσεις του προσώπου) εναλλάσσονται με κάδρα με ολόκληρες φιγούρες και συνδέονται στο μοντάζ με βίαια ανεξάρτητα ΚΑΤ (αυτό το ΚΑΤ συνδέει δύο πλάνα απο τα οποία το δεύτερο δεν περιέχει βασικά στοιχεία απο το πρώτο) και ΚΑΤ επιστροφής (το πρώτο πλάνο περιλαμβάνει πολλά άτομα, το δεύτερο ένα απο αυτά και το τρίτο πάλι όλα μαζί). Επίσης ο Ozu δεν χρησιμοποιεί καθόλου fade in ή fade out (βαθμιαία εμφάνιση μιας εικόνας ή το βαθμιαίο σβήσιμό της) και dissolve (βαθμιαίο σβήσιμο μιας εικόνας ενώ μέσα από αυτήν ταυτόχρονα εμφανίζεται μια καινούργια). Όλα αυτά μαζί με την γωνία λήψης της μηχανής που είναι πάντα χαμηλή, συνθέτουν την χαρακτηριστική σκηνοθετική ματιά του Ozu.
Κλείνοντας, αξιοπρόσεχτο είναι το γεγονός ότι η διηγηματική ανάπτυξη του θέματος στο Tokyo Story ακολουθεί μια κυκλική πορεία. Έτσι ο θεατής θα βρεί, με σημείο αναφοράς το μέσο της ταινίας, μια συμμετρική διάταξη απο πανομοιότυπες ή αντικρουόμενες σκηνές (πχ. μια σκηνή στην αρχή της ταινίας σχετίζεται με μια στο τέλος της).
Το Tokyo Story είναι αδιαμφισβήτητα ένα απο τα αριστουργήματα του Ιαπωνικού κινηματογράφου και μαζί με το Late Spring (1949) και το Early Summer (1951) εδραίωσαν τον Ozu ως έναν από τους καλύτερους κινηματογραφιστές παγκοσμίως. Η δύναμη του βρίσκεται στην απλότητα που επικοινωνεί με τον θεατή.

Σχολιάστε